Με τον Μάκη Μπελεβώνη τι σχέση είχες;
«Ο Μάκης Μπελεβώνης ήταν ο πρώτος άνθρωπος που μου μίλησε όταν στα 14 μου έφυγε από τη ζωή ο πατέρας μου. Ήθελα να σταματήσω το ποδόσφαιρο στην αρχή. Ήμουν 14 ετών, δεν το είχα συνειδητοποιήσει και μου μίλησε από την πρώτη στιγμή. Ότι είναι δίπλα μου, με στηρίζει, είναι η οικογένεια μου και έτσι άρχισα να ανεβαίνω. Άρχισα με την Κ15 και μετά από μία σεζόν μου λένε να πάω στην Κ17 και μετά φτάνει η ώρα της Κ19, στην οποία δεν έπαιξα ποτέ. Ήμουν για δύο μήνες μόνο. Έχει μπει καλοκαίρι, τελείωνε το σχολείο και εγώ πάντα κάθε απόγευμα πήγαινα στο Εμιλέον και έπαιζα μπάλα μόνος μου. Πάσες στον τοίχο, σουτάκια μόνος μου κλπ. Και έρχεται ο Κουτσοσπύρος της πρώτης ομάδας και μου λέει “ξεκουράσου, αυτό το καλοκαίρι θα είναι μεγάλο”. Εγώ δεν έδωσα σημασία. Σκέψου είχα παίξει κάτι φιλικά με την Κ19 και κανονικά ήμουν στην Κ17. Και είμαι με τον φίλο μου στο τηλέφωνο και ήταν συζητάμε για διακοπές και ήταν να κανονίσουμε να πάμε Ζάκυνθο. Όσο μιλάμε, βλέπω με παίρνει ένας άγνωστος αριθμός. Το σηκώνω και ήταν ο Κουτσοσπύρος. Μου είπε το Σάββατο να είμαι στο Εμιλέον γιατί ξεκινάμε προετοιμασία. Και έλεγα εγώ “τι λέει τώρα, ξέρει πόσο χρονών είμαι;”. Εμείς σε ομαδικές γενικά πάντα λέγαμε στο τέλος της σεζόν, ποιοι από την Κ19 θα γίνουν επαγγελματίες τον νέο χρόνο. Είχαμε πει μερικά ονόματα, τα οποία ήταν εκεί και ξαφνικά εμφανίζομαι και εγώ. Όλοι απορούσαν. Ξαναλέω, δεν είχα πάει ούτε στην Κ19».
Και τελικά πώς κύλησε η προετοιμασία με την πρώτη ομάδα;
«Ξεκινήσαμε προετοιμασία και μετά από μία εβδομάδα, μας λένε ότι η ομάδα θα πάει στο Πήλιο για προετοιμασία με τον Δέλλα προπονητή. Έλεγα εγώ ότι θα κάτσω μία εβδομάδα για να συμπληρώνουμε την προπόνηση και μετά θα μείνουμε πίσω και θα πάει η ομάδα προετοιμασία. Βγαίνει η αποστολή για το Πήλιο και είναι το όνομά μου μέσα. Παίρνω τηλέφωνο τον φίλο μου, του λέω άκυρη η Ζάκυνθος, έχω μπλέξει με κάτι δουλειές (γέλια). Πάμε προετοιμασία, πρώτο φιλικό, βασικός. Λέω θα λείπουν παίκτες λογικά δεν γίνεται. Μετά μία έπαιζα, μία δεν έπαιζα. Ο Δέλλας μέχρι τότε δεν μου έχει μιλήσει καθόλου. Μόνο τα τυπικά. Μόνο μία φορά που άργησα στην προπόνηση και μου χάρισε το πρόστιμο. Πρόβα τζενεράλε στο Αγρίνιο. Δεν έχω υπογράψει καν κάτι εγώ μέχρι τότε. Περίμενα ότι επειδή είχαν έρθει παίκτες, θα μείνουμε στην άκρη της ακαδημίας. Αντίπαλος ο ΠΑΣ Γιάννενα, 10 Αυγούστου. Λέει την εντεκάδα ο κόουτς, μου λέει ξεκινάω βασικός. Φεύγουμε από το Εμιλέον και πάμε προς το γήπεδο για τον αγώνα. Με παίρνει ο Μάκης ο Μπελεβώνης. Μου λέει “μην πεις αυτό που θα σου πω, αύριο έρχεσαι στο Εμιλέον το πρωί”. Δεν λέω όντως τίποτα. Γυρνάω το βράδυ σπίτι και έμενα τότε μαζί με τον Μπακαδήμα. Του λέω ότι ο Μπελεβώνης κάτι με θέλει αλλά δεν ήξερα τι. Μου είπε ο Μπακαδήμας να πάρω να τον ρωτήσω. Επειδή εκείνος μου είχε πει να μην το πω πουθενά, τον παίρνω και τον ρωτάω: “Κύριε Μάκη, στη μάνα μου μπορώ να το πω;” (γέλια). Μου είπε ναι και αν θέλει να έρθει μαζί κιόλας. Πήγα λοιπόν στο Εμιλέον το επόμενο πρωί. Μου λέει ο Μπελεβώνης να υπογράψω. Πάμε στον πρόεδρο, βάζω πέντε υπογραφές και μου λέει μην πω τίποτα. Τότε έμαθα ότι στο φιλικό με τον Πανιώνιο θα ερχόντουσαν από τον Ολυμπιακό να με δουν. Δεν ξέρω αν συνδυάστηκε έτσι. Μετά από 2-3 μέρες, με παίρνουν ξανά τηλέφωνο και μου λένε ότι το συμβόλαιο μου είναι άκυρο και ότι θα πρέπει να υπογράψω μαζί με τη μάνα μου».
Οπότε έπρεπε να γίνουν άμεσα οι διαδικασίες;
«Έπρεπε να γίνει άμεσα για να μπορέσω να παίξω την 1η αγωνιστική. Κατευθείαν πήρα τη μάνα μου, της είπα άσε ότι κάνεις και έλα Αγρίνιο να υπογράψεις για να μπορέσω να παίξω. Ήρθε άρον-άρον και πήγαμε να υπογράψω. Τα παιδιά μου έλεγαν ότι θα παίξω και εγώ έλεγα ότι δεν θα παίξω. Έρχεται ο Νίκος ο Μαρινάκης, το δεξί μπακ. Αν κάνεις πάνω από 15 συμμετοχές φέτος, χάνεις το στοίχημα, αν κάνεις λιγότερες, χάνεις. Λέει την εντεκάδα ο Δέλλας, δεν μου είχε μιλήσει, λέει βασικός. Μπήκα έτσι στην εντεκάδα. Περίμενα να μου μιλήσει να μου πει κάτι. Τίποτα. Δεν ήξερα αν γνώριζε πόσο χρονών είμαι (γέλια). Πριν τον αγώνα, στέλνω τα παπούτσια μου φωτογραφία στον Μπακαδήμα. Είμαι λες και παίζω Α τοπικό. Χωρίς κομμένη κάλτσα, τίποτα. Το βλέπει και μου λέει: “Ρε εγκληματία, κόψε την κάλτσα τι κάνεις; Θα μπεις να κάνεις ντεμπούτο έτσι άστυλος” (γέλια). Δεν έκανα τίποτα φυσικά, δεν είχα μυαλό για τέτοια».
Πώς ένιωσες πριν βγεις στον αγωνιστικό χώρο;
«Πιο πολύ αγχώθηκα όταν μου είπαν ότι θα γίνω αρχηγός παρά στο ντεμπούτο μου. Την ώρα που είναι να βγούμε, περνάει ο Δέλλας, μου δίνει μία στην πλάτη, έφτασα στον μπροστά τον παίκτη. Και μου λέει: “να σου πω, δεν χρειάζεται να σου πω τίποτα. Σαν να κατουράς έτσι;” (γέλια). Αυτή ήταν η μόνη φορά που μου μίλησε. Ξεκινάμε λοιπόν και παίζω 8άρι με τον Έρικσον 6άρι που ήταν παιχτάρα και τον Μάρκος Πάολο δίπλα μου. Κάνω πολύ καλό ματς και στο 75′ γίνεται ένα λάθος, κυνηγάω τον Μανούσο έξω από την περιοχή, να τον προλάβω να μην σουτάρει, τον προλαβαίνω και κράμπα στα δάκτυλα. Σηκώνομαι πάνω και ζήτησα αλλαγή. Σαν πιγκουίνος βγήκα. Και μόλις έκατσα στον πάγκο, βάζω κάτι κλάματα. Δεν μπορούσα να σταματήσω. Απίστευτη πίεση. Με είχε αγκαλιά στον πάγκο ο Δημήτρης ο Χαντακιάς και μου έλεγε να μην κλαίω γιατί έχω παίξει πολύ καλά. Δεν ήξερα γιατί έκλαιγα (γέλια). Έκανα 19 συμμετοχές με τον Δέλλα, ευτυχώς το είχε ξεχάσει ο Μαρινάκης ότι είχα χάσει (γέλια)».
Γρήγορα ντεμπούτο, γρήγορα γεμάτη σεζόν και γρήγορα και αρχηγός σωστά;
«Αλλάζει η ομάδα, φεύγει και ο Δέλλας και ήμασταν για φαγητό με την ομάδα εκείνο το καλοκαίρι. Ο Μιχάλης Μπακάκης είναι ο σουγιάς νούμερο ένα, εγώ είμαι ο δύο και ο Κουντούρης είναι ο τρία. Έτσι μας είχε βγάλει ο Μπελεβώνης. Είναι ο ποδοσφαιρικός πατέρας. Οτιδήποτε χρειαζόμουν ήταν εκεί. Ακόμα και όταν έβγαινα αλλαγή ήταν εκεί να με ρωτήσει γιατί βγήκα. Να με πιέσει, να με συμβουλεύσει, για μάνατζερ, για όλα. Ήταν λες και είχα έναν άνθρωπο της ομάδας που δεν λειτουργούσε σαν να είναι της ομάδας. Μου έδινε τόσες συμβουλές, ακόμα και αν δεν ήταν υπέρ του συλλόγου. Όχι κάτι κακό φυσικά. Τον εμπιστευόμουν επειδή καταλάβαινα ότι η συμβουλή ήταν για τον Γιώργο που είχε από παιδάκι και όχι για τον ποδοσφαιριστή Λιάβα. Σε εκείνο το τραπέζι λοιπόν, μου λέει σήκω να μιλήσεις, είσαι ο επόμενος αρχηγός της ομάδας. Δεν είχα κλείσει ακόμα τα 18. Σηκώνομαι εγώ. Παλμούς; 200 είχαν πάει. Τρελό άγχος αλλά με προετοίμαζε σιγά-σιγά. Ξεκινάει η σεζόν, ο Ντίαζ ήταν πρώτος αρχηγός και επειδή είχε κάρτες έμεινε εκτός, ο Μαλής ήταν τραυματίας που ήταν δεύτερος και καταλαβαίνω ότι μετά είμαι εγώ. Το βράδυ, άνοιγα τα μάτια κάθε 5 λεπτά για να μην με πάρει ο ύπνος. Να βλέπω όνειρο ότι χάνω το ματς. Άγχος από το πρωί. Μιλούσα στον Μπακαδήμα, στους γονείς μου, το τι θα πω στα αποδυτήρια, το τι θα κάνω. Τότε στο ρόστερ ήταν ο Ρόσα, ο Μουνιέ, ο Γκαρσία, ο Κνετ. Παίκτες που μπορούσαν και έπρεπε λόγω προσωπικότητας να είναι αρχηγοί. Μπαίνω στα αποδυτήρια και βλέπω λάβαρο και περιβραχιόνιο. Άλλο πράγμα. Έβγαλα και φωτογραφία»
Τι σου έλεγαν οι δικοί στο ντεμπούτο;
«Στο ντεμπούτο μου, είχαν έρθει όλοι στην εξέδρα αλλά δεν πίστευαν ότι θα παίξω. Η μικρή μου αδερφή πάντα με πείραζε. Με ρωτούσε τι τους έδωσα για να παίξω και αν τους πήγαινα τυρί από το χωριό (γέλια). Χάρηκαν πάρα πολύ. Βίντεο, φωτογραφίες, χαμόγελα χαμός. Στο σπίτι δεν έχουμε εικόνες, σε εμένα πιστεύουν μάλλον (γέλια). Παντού είμαι. Πέρα από την πλάκα, από όταν έφυγε ο πατέρας μου δεθήκαμε ακόμα περισσότερο ως οικογένεια. Και ο θείος μου κολώνα. Αυτό το αρχηγικό γαλουχήθηκε από την οικογένεια μου. Όταν ήμουν 8 ετών, ο μπαμπάς μου μίλαγε σαν να ήμουν 18. Μου έκανε πάντα σοβαρές κουβέντες για οικονομικά, πολιτική. Επτά χρόνια περνούσαμε κάθε μέρα 2,5 ώρες στο αμάξι, οπότε κατάλαβες. Και μετά το έκανε και ο θείος μου. Με ωρίμασαν πάρα πολύ αυτοί οι δύο άνθρωποι για να μπορέσω να ηγηθώ ως αρχηγός».
Έμεινες τόσα χρόνια. Τι σημαίνει ο Παναιτωλικός για εσένα;
«Ο Παναιτωλικός η έννοια του σπιτιού. Θα σου πω ένα παράδειγμα γιατί ακούγεται κλισέ. Έχω πάει περισσότερες φορές στο Εμιλέον από ότι στο πατρικό μου στο χωριό. Είναι γεγονός. Έχω αλλάξει 6-7 σπίτια στο Αγρίνιο και στο Εμιλέον ξέρω κάθε πέτρα που βρίσκεται. Τα αποδυτήρια, η θέση μου, τα νερά. Σαν το σπίτι μου είναι. Ο Μάκης Μπελεβώνης είναι ποδοσφαιρικός μου πατέρας και με τον Μαρκόβσκι έχω δεθεί πάρα πολύ αλλά και τον Κοθρούλα από τη διοίκηση που έχουμε αδερφική φιλία»
Η γνώμη σου για τον κ. Κωστούλα;
«Είναι απίστευτος άνθρωπος, έχει κάνει απίστευτα πράγματα για τον Παναιτωλικό. Τον έχει κάνει να είναι 15 χρόνια σερί στην Α’ Εθνική, έχει κάνει γνωστό το Αγρίνιο μέσα από το ποδόσφαιρο. Αν ποτέ φύγει και αφήσει την ομάδα, θα πρέπει το γήπεδο να πάρει το όνομά του και με ένα άγαλμα απέξω. Αυτό είναι το λιγότερο. Μας παρείχε τα πάντα, το Εμιλέον είναι φανταστικό. Δεν έχει έρθει κάποιος στην ομάδα και να μην περάσει ευχάριστα. Θα υπάρξουν και τέτοιες περιπτώσεις αλλά στον Παναιτωλικό υπάρχει ένα οικογενειακό κλίμα. Μπορεί να μην είναι πάντα καλό αλλά αυτό υπάρχει».
