Ο Γιάννης Πάλλας αναλύει την μεγάλη μάχη Ολυμπιακού-Ρεάλ στον τελικό της Euroleague, μέσα από τη στρατηγική των Γιώργου Μπαρτζώκα και Σέρτζιο Σκαριόλο
Ο Ολυμπιακός και η Ρεάλ το βράδυ της Κυριακής (24/5, 21:00) στο Telekom Center Athens θα διεκδικήσουν το βαρύτιμο τρόπαιο της Euroleague σ’ έναν τελικό, όπου σε μεγάλο βαθμό η προπονητική επιρροή θα παίξει κυρίαρχο ρόλο από δυο εξαιρετικούς τεχνικούς όπως είναι ο Γιώργος Μπαρτζώκας και ο Σέρτζιο Σκαριόλο.
Υπάρχουν τελικοί που κρίνονται από το ταλέντο. Υπάρχουν βραδιές που καθορίζονται από ένα μεγάλο σουτ, ή μια στιγμή έμπνευσης. Ο τελικός όμως ανάμεσα στον Ολυμπιακό και τη Ρεάλ στο T-Center μοιάζει διαφορετικός. Μοιάζει με παιχνίδι που θα κριθεί περισσότερο στο μυαλό παρά στο ένστικτο, καθώς επίσης και στη διαχείριση της πίεσης και στις προσαρμογές που θα επιχειρηθούν από τους δυο ιδιοφυείς προπονητές.
Γιατί αυτός ο τελικός μοιάζει με παρτίδα σκάκι που παραπέμπει στις μεγάλες μονομαχίες του Γκάρι Κασπάροφ και του Ανατόλι Καρπόφ τη δεκαετία του ‘80, που καθήλωναν τον κόσμο. Αμφότεροι, γνωρίζουν καλά πως σε τέτοια παιχνίδια της μιας… ανάσας, δεν κερδίζει πάντα ο πιο ταλαντούχος, αλλά εκείνος που θα διαβάσει πρώτος την αδυναμία του άλλου. Ο Γιώργος Μπαρτζώκας και ο Σέρτζιο Σκαριόλο δεν προετοιμάζουν απλώς τις ομάδες τους για έναν τελικό. Είναι έτοιμοι να απαντήσουν σε κάθε πιθανό σενάριο που μπορεί να εμφανιστεί στο glass floor, όσο θα διαρκέσει η αναμέτρηση.
Όλα θα αρχίσουν από την άμυναΣε τέτοιες περιπτώσεις από την πρώτη κιόλας κατοχή θα φανεί ποια ομάδα είναι έτοιμη να αντέξει τη σκληράδα, την πίεση πάνω στην μπάλα, την επαφή, τις βοήθειες, τις μονομαχίες για μια χαμένη κατοχή. Οι λεγόμενες μπάλες «50-50» σε τέτοιους τελικούς δεν είναι απλές κατοχές, αλλά είναι εκείνες που αλλάζουν την ψυχολογία, δίνουν ρυθμό και ενέργεια, όχι μόνο στους ίδιους τους αθλητές, αλλά βάζουν στην εξίσωση και τον κόσμο, που αναμένεται να αποτελέσει τον έκτο, έβδομο και όγδοο παίκτη εάν χρειαστεί για την ελληνική ομάδα. Είναι οι φάσεις που βάζουν… φωτιά στον πάγκο και κάνουν τον αντίπαλο να σαστίσει.
Ο Ολυμπιακός έχει μάθει να επιβιώνει μέσα από αυτή τη διαδικασία. Μέσα από την πειθαρχία και τη συνέπεια στην άμυνα. Η Ρεάλ όμως παρότι θα αγωνιστεί χωρίς τους τρεις ψηλούς (Ταβάρες, Λεν και Γκαρούμπα) διαθέτει κορμιά, εμπειρία και προσωπικότητες που είναι «ψημένοι» από παιχνίδια που απαιτείται σκληράδα.
Η σημασία του περιφερειακού σουτΗ Ρεάλ όπως έδειξε στον ημιτελικό με την Βαλένθια είναι ομάδα που όταν βρει ρυθμό στην περιφέρεια, μπορεί να διαλύσει οποιαδήποτε άμυνα. Η κυκλοφορία της μπάλας, οι σωστές αποφάσεις και η δυνατότητα να ανοίγει το γήπεδο με το επιθετικό transition είναι ίσως το μεγαλύτερο επιθετικό της όπλο. Ο Ολυμπιακός θα χρειαστεί να έχει πολύ καλές περιστροφές και αυξημένη συγκέντρωση στο αμυντικό πλάνο όπως έπραξε στον ημιτελικό με την Φενέρμπαχτσε που της προκάλεσε ασφυξία, προκειμένου να μη δώσει ελεύθερα σουτ στους Μαδριλένους.
Από την άλλη πλευρά, οι «ερυθρόλευκοι» θέλουν τα μεγάλα σουτ, μετά από την καλή άμυνα για να κυριαρχήσουν μέσα από σωστή κυκλοφορία της μπάλας και όχι από βιασύνη. Γιατί δεν θα πρέπει να δώσει στη Ρεάλ το δικαίωμα να τρέξει στο ανοικτό γήπεδο και να βρει εύκολα καλάθια, καθώς αυτό είναι κάτι που ξέρει να κάνει καλά.
Ο Σέρτζιο Σκαριόλο είναι από εκείνους τους προπονητές που σπάνια εμφανίζονται σε τελικό χωρίς κάτι διαφορετικό στο μυαλό τους. Η λογική λέει πως θα προσπαθήσει να κρύψει το πρόβλημα της Ρεάλ στη θέση του σέντερ μέσα από την άμυνα με αλλαγές λόγω των μεγάλων μεγεθών που διαθέτει στις πεντάδες της, ενώ αναμένεται να εφαρμόσει και κάποιες μορφές ζώνης, άλλοτε match-up, αλλά και κάποιες όπως η «1-4» όπου τέσσερις παίκτες θα αμύνονται σε ζώνη (σε σχήμα τετραγώνου η ρόμβου) και ένας θα κυνηγάει ανελέητα τον Τάιλερ Ντόρσεϊ, με απώτερο σκοπό να χαλάσει ο ρυθμός του Ολυμπιακού πριν καν οργανώσει την επίθεσή του.
Η απάντηση του ΜπαρτζώκαΟ Γιώργος Μπαρτζώκας είναι προετοιμασμένος για κάτι τέτοιο. Ο προπονητής του Ολυμπιακού ξέρει ότι απέναντι στις άμυνες ζώνης δεν αρκεί ένα καλό ποσοστό στο σουτ, χρειάζεται υπομονή, σωστές αποστάσεις και κυρίως διάβασμα της άμυνας για να εκμεταλλευτεί η επίθεση κάθε αδυναμία. Ο Μπαρτζώκας θα προσπαθήσει να «σπάσει» τη ζώνη με παιχνίδι από μέσα προς τα έξω που μπορεί να το υποστηρίξει άριστα με τον Νίκολα Μιλουτίνοφ, ώστε να ανοίξει την άμυνα της ισπανικής ομάδας και να την βγάλει από το «ζωγραφιστό», καθώς όπως φάνηκε και με τη Βαλένθια που έχει έφεση στα ριμπάουντ η Ρεάλ είναι πολύ δυνατή και κυριάρχησε σ’ αυτό τον τομέα ανανεώνοντας πολλές επιθέσεις. Ο συνδυασμός σωστής κυκλοφορίας της μπάλας, δημιουργίας και αποιφυγής λαθών στην πίεση του αντιπάλου θα αποτελέσουν βασικά συστατικά για να μπουν οι βάσεις για τη νίκη.
Η «μάχη» των φόργουορντΤο παιχνίδι στη θέση «4» από τις δυο ομάδες είναι εκείνο που ίσως καθορίσει σε μεγάλο βαθμό τον τελικό. Οι Σάσα Βεζένκοβ και Άλεκ Πίτερς απέναντι στους Μάριο Χεζόνια και Γκάμπριελ Ντεκ δεν προσδίδουν απλώς μια μάχη ποιότητας μεταξύ των δυο ομάδων. Είναι μια μάχη ρυθμού, ενέργειας και ισορροπίας.
Ο Χεζόνια έχει την προσωπικότητα να αλλάξει έναν τελικό μέσα σε λίγα λεπτά. Ο Ντεκ δίνει δύναμη και σκληράδα. Όμως ο παράγοντας που μπορεί να αλλάξει όλο το παιχνίδι είναι ο Άλεκ Πίτερς. Ο πάουερ φόργουορντ του Ολυμπιακού είναι σε εξαιρετική κατάσταση και μπορεί με τα σουτ που παίρνει είτε από μέση ή μακρινή απόσταση να «χτίσει» σημαντικό προβάδισμα για την ελληνική ομάδα μέσα σε λίγα λεπτά. Ο χρόνος συμμετοχής του ίσως αποδειχθεί από τα πιο κρίσιμα στοιχεία του τελικού. Αν βρει ρυθμό, θα αναγκάσει τη Ρεάλ να ανοίξει την άμυνά της περισσότερο απ’ όσο θέλει. Και τότε το παιχνίδι μπορεί να απλοποιηθεί αρκετά για τον Ολυμπιακό.
Ένας τελικός της Euroleague δεν κρίνεται συνήθως από το προφανές, κρίνεται από μια λεπτομέρεια που κανείς δεν υπολόγισε. Από μια αμυντική προσαρμογή. Από μια απλή κατοχή που σώθηκε όταν όλα έμοιαζαν χαμένα.
Και ίσως τελικά αυτός ο τελικός της Euroleague να μη θυμίσει απλώς μια μεγάλη μπασκετική βραδιά. Ίσως θυμίσει μια νύχτα που θα μείνει και θα ανήκει ολοκληρωτικά στους στρατηγούς.
VISA: Νιώθουμε το πάθος σου. Και είμαστε εκεί για να το ζήσουμε μαζί σου.