Τσιούππης – Tsiouppis

Τραγωδία της Θύρας 7: Ημέρα μεγάλου πόνου για τα 21 αγγελούδια

Τραγωδία της Θύρας 7: Ημέρα μεγάλου πόνου για τα 21 αγγελούδια

Ένας χρόνος πέρασε ακόμα αλλά είναι ο ίδιος πόνος. Πέρασαν 45 χρόνια από την μεγάλη τραγωδία της Θύρας 7 με τα 21 παιδιά που έχασαν την ζωή τους.

Το συγκλονιστικό ντοκιμαντέρ του Gazzetta για τη Θύρα 7Το χρονικό της τραγωδίαςΘλίψη χωρίς τέλος και κάποιες φορές μία βουβή στεναχώρια. Τόσα χρόνια μετά – 45 τον αριθμό – τα 21 αδικοχαμένα παιδιά της Θύρας 7 (στην τραγωδία της 8ης Φεβρουαρίου του 1981) είναι ακόμα στο μυαλό όλων.

Ήταν αυτά τα 21 αγγελούδια που ανέβηκαν στον ουρανό αφού έχασαν την ζωή τους τόσο άδικα και τόσο απρόσμενα. Που κόπηκε το νήμα της ζωής τους σε μία ημέρα που υπό άλλες συνθήκες θα ήταν ημέρα χαράς. Ημέρα γιορτής.

Ήταν ανήμερα του αγώνα με την ΑΕΚ σε μία ημέρα εμφατικής νίκης που εξελίχθηκε σε τραγωδία. Ο Ολυμπιακός είχε τότε στη βασική του 11άδα τους Σαργκάνη, Κυράστα, Βαμβακούλα, Παπαδόπουλο, Νοβοσέλατς, Κουσουλάκη, Περσία, Νικολούδη, Αναστόπουλο, Ορφανό και Γαλάκο. Επικράτησε με το επιβλητικό και ευρύ 6-0 της ΑΕΚ, όμως εκείνο που έγινε μετά δεν θα το χωρούσε ανθρώπινος νους. Δεν μπορούσε να το πιστέψει κανείς. Όλο αυτό το σοκ που θα ερχόταν. Όλα αυτά που θα επακολουθούσαν.

Τότε ήταν που ο κόσμος του Ολυμπιακού άρχισε να φεύγει βιαστικά πριν τελειώσει ο αγώνας για να βγει έξω από το γήπεδο. Ο προορισμός του ήταν να βρεθεί έξω από τη Θύρα 1, απ’ όπου οι παίκτες θα αποχωρούσαν μετά το παιχνίδι για τα σπίτια τους. Ο κόσμος είχε τη χαρά και την προσμονή για να πανηγυρίσει.

Κάποιοι ήθελαν να δουν και από κοντά τους παίκτες. Να τους αγκαλιάσουν και να πανηγυρίσουν όλοι μαζί. Η πόρτα της Θύρας 7 ήταν – δυστυχώς – μισάνοιχτη.

Το συγκλονιστικό ντοκιμαντέρ του Gazzetta για τη Θύρα 7Κάποιος γλίστρησε και μετά όλοι άρχισαν να πέφτουν ο ένας πάνω στον άλλο. Πολλοί τραυματίες και είκοσι ένας νεκροί. Ένας τραγικός απολογισμός. Μία… μαύρη ημέρα. Μία τραγωδία με κεφαλαία γράμματα. Η πιο μεγάλη ever στο ελληνικό ποδόσφαιρο και στον ελληνικό αθλητισμό.

Και συνάμα και η πιο μεγάλη για την οικογένεια του Ολυμπιακού και τον κόσμο του. Τα παιδιά αυτά που θα στέκονται πάντα στα 21 μαύρα καθίσματα που έχουν τοποθετηθεί στο νέο στάδιο Καραϊσκάκη.

Οι 21 αυτές αδικοχαμένες ψυχές (είκοσι φίλοι του Ολυμπιακού και ένας της ΑΕΚ) ήταν οι: Παναγιώτης Τουμανίδης, 14 ετών (ο πιο μικρός σε ηλικία), Κώστας Σκλαβούνης, 16, Ηλίας Παναγούλης, 17, Γεράσιμος Αμίτσης, 18 – οπαδός της ΑΕΚ, Γιάννης Κανελλόπουλος, 18, Σπύρος Λεωνιδάκης, 18, Γιάννης Σπηλιόπουλος, 19, Νίκος Φίλος, 19, Γιάννης Διαλυνάς, 20, Βασίλης Μάχας, 20, Ευστράτιος Λούπος, 20, Μιχάλης Κωστόπουλος, 21, Ζωγραφούλα Χαϊρατίδου, 23, Σπύρος Ανδριώτης, 24, Κώστας Καρανικόλας, 26, Μιχάλης Μάρκου, 27, Κώστας Μπίλας, 28, Αναστάσιος Πιτσόλης, 30, Αντώνης Κουρουπάκης, 34, Χρήστος Χατζηγεωργίου, 34 και Δημήτριος Αδαμόπουλος, 41.

Μέσα σε αυτές τις αδικοχαμένες αυτές ψυχές υπήρχε και ένα νεαρό κορίτσι. Η Ζωγραφούλα. Αυτά τα ονόματα που θα διαβάζονται πάντα με λυγμούς και πνιχτή από τη συγκινησιακή φόρτιση φωνή. Είναι η στιγμή που δεν μπορεί να αντέξει κανείς από τη συγκίνηση και τη στεναχώρια. Η στιγμή που ακούγονται αυτά τα ονόματα.

Αυτή η δύσκολη πάντα ημέρα για την οικογένεια του Ολυμπιακού πέφτει φέτος χρονικά λίγες ημέρες μετά μία άλλη τραγωδία. Αυτή με τους επτά φίλους του ΠΑΟΚ που έχασαν την ζωή τους σε τροχαίο δυστύχημα στην Ρουμανία ενώ υπήρξε και ένας 8ος που έχασε την ζωή του (αντιμετωπίζοντας καρδιακά προβλήματα) όταν έμαθε ότι ένας από τους φίλους του ήταν μέσα στα θύματα.

Το χρονικό της τραγωδίας17:03: Κάποιοι αστυνομικοί βγάζουν ένα από τα τουρνικέ και απεγκλωβίζουν έτσι αρκετό κόσμο. Με αυτόν τον τρόπο αυτός ο κόσμος αποχωρεί από το σημείο.

17:15: Νεκροί και τραυματίες μεταφέρονται με περιπολικά και με πάνω από 10 ασθενοφόρα του ΕΚΑΒ στο Τζάνειο στον Πειραιά και ενώ έχει σημάνει μία γενική κινητοποίηση στην αστυνομία και τα νοσοκομεία.

17:29: Αρκετοί φίλαθλοι συγκεντρώνονται έξω από το Τζάνειο γεμάτοι αγωνία και περιμένοντας να μάθουν κάτι. Έστω μία μικρή πληροφορία.

17:49: Τα τηλεοπτικά δίκτυα εκείνης της εποχής (ΕΡΤ και ΥΕΝΕΔ) μεταδίδουν το γεγονός (και ενώ τα πρώτα δελτία μιλούσαν – αρχικά – για 19 νεκρούς και μετά αναφέρθηκε ο αριθμός των 21), κάνοντας έκκληση σε γιατρούς να προσέλθουν στο Τζάνειο, προκειμένου να βοηθήσουν τους εφημερεύοντες αλλά και για αιμοδότες. Κινητοποιείται επιπλέον προσωπικό και στο Κρατικό Πειραιώς όπου μεταφέρονται κάποιοι βαριά τραυματισμένοι.

18:19: Φτάνουν στο Τζάνειο ο Υπουργός Κοινωνικών Υπηρεσιών κ. Δοξιάδης και οι Υφυπουργοί κ. Τσουκαντάς και κ. Αποστολάτος. Υπάρχουν εντολές για ακόμα πιο μεγάλη κινητοποίηση γιατρών και αιμοδοτών.

18:29: Το Κέντρο Άμεσης Δράσεως ζητάει από τα πληρώματα των περιπολικών και τους αστυνομικούς εθελοντές αιμοδότες να σπεύσουν στα δύο νοσοκομεία. Πάρα πολλοί είναι οι αστυνομικοί που επίσης προσφέρουν αίμα, για το οποίο υπήρχε πολύ μεγάλη ανάγκη.

18:49: Στο Τζάνειο πηγαίνει ο Υπουργός Δημόσιας Τάξης κ. Δαβάκης. Το ίδιο κάνει και ο Υφυπουργός Προεδρίας Κυβερνήσεως κ. Αχιλλέας Καραμανλής και το ίδιο κάνουν και ανώτεροι αξιωματικοί της Αστυνομίας αλλά και παράγοντες του Ολυμπιακού και της ΑΕΚ.

19:00: Με εντολή του διευθυντή του ΚΑΒ κ. Καραβά ζητείται να τεθεί σε επιφυλακή και το ΚΑΤ, προκειμένου να δεχτεί τραυματίες που έχουν ανάγκη νευροχειρουργικής επεμβάσεως.

19:14: Εκατοντάδες άτομα συγκεντρώνονται έξω από το Τζάνειο. Θέλουν να μάθουν τα ονόματα των νεκρών παιδιών και των τραυματιών. Ψάχνουν τους δικούς τους ανθρώπους και τις ανάλογες απαντήσεις.

19:30: Πολύ μεγάλη είναι η προσέλευση γιατρών και αιμοδοτών και ενώ δεκάδες γυναίκες και γονείς λιποθυμούν από την αγωνία.

19:40: Ο Υπουργός κ. Δοξιάδης ενημερώνει τον Πρωθυπουργό κ. Ράλλη, ο οποίος με τη σειρά του δίνει εντολή να ληφθούν τα αναγκαία μέτρα και ενημερώνει τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας κ. Κ. Καραμανλή.

19:45: Χρειάζεται οι δυνάμεις των ΜΑΤ να… μπλοκάρουν το Τζάνειο. Και αυτό προκειμένου να απομακρύνουν τον κόσμο από την κεντρική είσοδο για να γίνει πιο εύκολη η πρόσβαση στους γιατρούς και στους αιμοδότες.

20:00: Πάρα πολύ δύσκολες πλέον οι στιγμές. Σκηνές αλλοφροσύνης διαδραματίζονται στο Τζάνειο από τους συγγενείς. Αναγνωρίζονται τα τρία πρώτα θύματα. Πρόκειται για τους Γιάννη Κανελλόπουλο, Γιάννη Διαλυνά και Βασίλη Μάχα. Δυστυχώς ακολούθησαν και άλλοι και ο αριθμός των νεκρών φτάνει τους 21.

20:15: Οι αστυνομικοί του 7ου αστυνομικού τμήματος αρχίζουν την πραγματογνωμοσύνη στη Θύρα 7, αναζητώντας τις αιτίες του τραγικού συμβάντος. Για να δουν το τι συνέβη.

20:29: Στο Τζάνειο μεταβαίνει ο Πρωθυπουργός Γεώργιος Ράλλης.

20:30: Οι σοβαρά τραυματίες μεταφέρονται στο Γενικό Κρατικό Πειραιώς και το ΚΑΤ. Γιατροί και νοσοκόμες βγαίνουν με καταματωμένες τις μπλούζες στους διαδρόμους και φωνάζουν ονόματα τραυματιών. Αρκετοί από τους συγγενείς δεν αντέχουν και λιποθυμούν.

20:49: Τα ραδιοτηλεοπτικά δίκτυα αρχίζουν να μεταδίδουν πένθιμη μουσική & ενώ παράλληλα σε ένδειξη πένθους έχουν διακόψει το πρόγραμμά τους.

21:00: Γύρω στα 300 με 400 άτομα με άγριες διαθέσεις προσπαθούν να μπουν στο στάδιο Καραϊσκάκη και να βρουν τους υπεύθυνους για να πάρουν απαντήσεις. Απομακρύνονται από μια διμοιρία των ΜΑΤ.

21:15: Ο διοικητής του Τζανείου κ. Απέργης βγαίνει στον διάδρομο και κάνει έκκληση στον κόσμο να απομακρυνθεί από την είσοδο του νοσοκομείου γιατί εμποδίζουν με την παρουσία τους την κυκλοφορία περιπολικών και ασθενοφόρων & ενώ εκκλήσεις για τον ίδιο λόγο γίνονται και από τα τηλεοπτικά και τα ραδιοφωνικά δίκτυα.

22:00: Ο κόσμος αρχίζει να απομακρύνεται σιγά – σιγά από τα δύο νοσοκομεία.

22:07: Οι μαρτυρίες που συγκλονίζουν και είναι τρομερές αλλά και… ανατριχιαστικές. Είναι πολλές και θα προκύψουν και άλλες μέσα στα επόμενα χρόνια. Μαρτυρίες όπως τα λόγια του 18χρονου τότε, Ηλία Λύτρα, ο οποίος ήταν από τους πρώτους που έπεσαν στα σκαλοπάτια της Θύρας 7 και ως εκ τούτου χτύπησε: «Η πόρτα ήταν μισάνοιχτη. Όταν έφτασα όμως στα τελευταία σκαλοπάτια, γλίστρησα και έπεσα. Πριν καταλάβω καλά-καλά τι έγινε, άρχισαν να πέφτουν από πάνω μας ένας, δύο, τρεις, δέκα… εκατό»…

Όσα χρόνια και να περάσουν αυτά τα παιδιά δεν θα ξεχαστούν. Θα τα θυμούνται όλοι και φέτος στα 101 χρόνια της ομάδας του Ολυμπιακού (που συμπληρώνονται βέβαια στις 10 Μαρτίου). Αυτά τα παιδιά που χάθηκαν στην τραγωδία της Θύρας 7. Για αυτά τα παιδιά ήταν το περσινό νταμπλ των 100 χρόνων των Πειραιωτών. Για την ακρίβεια ήταν και για αυτά τα παιδιά.

Exit mobile version