Η καθημερινότητα ενός συνταξιούχου στην Ταϊλάνδη δείχνει πως λιγότερα πράγματα μπορεί να σημαίνουν περισσότερα.
Μια καθημερινότητα χωρίς άγχοςΟ Λουίς είναι 68 ετών, συνταξιούχος, και ζει μόνιμα στην Ταϊλάνδη από το 2000. Όχι σε κάποιο τουριστικό θέρετρο, αλλά στην περιοχή Ισάν, στο βορειοανατολικό κομμάτι της χώρας, εκεί όπου ο ρυθμός της ζωής είναι αργός και οι μέρες κυλούν χωρίς βιασύνη.
Έφυγε από την Ισπανία πριν από περισσότερα από 25 χρόνια και, όπως λέει σήμερα, δεν το έκανε για να ξεφύγει από κάτι. Το έκανε για να βρει ησυχία. Και τελικά, αυτό ακριβώς βρήκε.
Μια καθημερινότητα χωρίς άγχοςΞυπνά πριν χαράξει, γύρω στις 3:30 ή 4 το πρωί, για να προλάβει τις ώρες που η ζέστη είναι πιο υποφερτή. Φτιάχνει καφέ, ανοίγει τον ανεμιστήρα και κάθεται στη βεράντα του σπιτιού του. Δεν υπάρχει τηλεόραση, δεν υπάρχουν ειδοποιήσεις, δεν υπάρχει κάτι που να «πρέπει» να γίνει άμεσα. «Δεν έχω ούτε τηλεόραση… χωρίς αυτήν είσαι πιο χαλαρός», λέει.
Το σπίτι του χτίστηκε με τις οικονομίες των χρόνων που δούλευε στην Ισπανία. Το οικόπεδο είναι στο όνομα της συζύγου του, όπως ορίζει η τοπική νομοθεσία. «Εδώ ο ξένος δεν μπορεί να έχει γη. Ή εμπιστεύεσαι τους κανόνες ή δεν μένεις», εξηγεί απλά, χωρίς δράμα.
Η μέρα του περνά με μικρά πράγματα. Βόλτες με τα σκυλιά του, διάβασμα, λίγες δουλειές στο σπίτι, ξεκούραση. Τρώει νωρίς, κοιμάται νωρίς και η νύχτα, που πέφτει γρήγορα στην περιοχή, καθορίζει τον ρυθμό του. «Έκανα πολλή νυχτερινή ζωή στην Ισπανία. Εδώ δεν μου λείπει», λέει.
Στις σκέψεις του επιστρέφει συχνά η σύγκριση με την παλιά του ζωή. Η απουσία θορύβου, η έλλειψη πίεσης, η αίσθηση ότι πολλά από όσα θεωρούσε σημαντικά τελικά δεν ήταν. «Πολλά πράγματα δεν ήταν τόσο σημαντικά όσο νομίζεις», παραδέχεται.
Οι οικονομικές συνθήκες στην Ταϊλάνδη είναι επίσης καθοριστικές. Με μια μέτρια σύνταξη, στην Ισπανία τα έβγαζε δύσκολα πέρα. Εκεί, όμως, ζει με μεγαλύτερη άνεση. «Με 20.000 ευρώ εδώ μπορείς να φτιάξεις ένα σπίτι», λέει. Το ρεύμα κοστίζει περίπου 60 ευρώ τον μήνα και τα φρέσκα προϊόντα είναι φθηνά και εύκολα προσβάσιμα.
Ακόμη και η δημόσια υγεία τον έχει εκπλήξει θετικά. Παρότι δεν έχει ιδιωτική ασφάλιση λόγω προβλημάτων υγείας, δηλώνει ότι έχει λάβει καλύτερη φροντίδα απ’ ό,τι σε αρκετά νοσοκομεία της Ισπανίας. Τονίζει, βέβαια, ότι ένα μικρό οικονομικό «μαξιλάρι» είναι απαραίτητο.
Ο Λουίς δεν παρουσιάζει τη ζωή του ως συνταγή. «Αν σου αρέσει η φασαρία, δεν είναι για σένα», λέει ξεκάθαρα. Για τον ίδιο, η επιλογή της Ταϊλάνδης δεν ήταν φυγή. Ήταν τρόπος να ζήσει ήσυχα.
Όταν τον ρωτούν αν σκοπεύει να επιστρέψει στην Ισπανία, σηκώνει απλώς τους ώμους. «Η ζωή μου τώρα είναι εδώ».
ΤΙ ΔΙΑΒΑΖΕΤΑΙ
Στο «Ράδιο Αρβύλα» είδαμε μια διαφήμιση που δεν έπρεπε να πετύχει, αλλά πέτυχεΟύτε οι πίθηκοι, ούτε οι μαϊμούδες: Ποιος θα κάνει «κουμάντο» στη Γη όταν εξαφανιστεί ο άνθρωποςΗ Κίνα έχτισε σιδηροδρομικό σταθμό σε 9 ώρες με 1.500 εργάτες και στρατιωτικό συντονισμό
