O Γιάννης Σερέτης γράφει για τα παράλογα και τα λογικά του Παναθηναϊκού και του Ράφα Μπενίτεθ μετά την εύκολη νίκη του Ολυμπιακού στη Λεωφόρο…
Νίκησε πολύ πιο εύκολα απ΄ ότι περίμενε ο Ολυμπιακός. Χωρίς να εντυπωσιάσει. Χωρίς να «πνίξει» τον αντίπαλό του. Κάνοντας τα… βασικά. Ναι, δεν πείθει. Αλλά η υπόθεση «τίτλος» είναι ανοιχτή, παρότι η ΑΕΚ έχει χτίσει εικόνα φαβορί. Ο Ολυμπιακός άλλαξε απόψε. Οχι πολύ, μα άλλαξε. Δεν έκανε φεστιβάλ σέντρας αυτή τη φορά. Πίεσε σωστά στο πρώτο ημίχρονο. Μοίρασε καλύτερα τους ρόλους και τους χώρους με τον Τσικίνιο πίσω από τον Ελ Καμπί. Πήρε καλή απόδοση από τους δυο σκόρερς του, τον Εσε, τον Γκαρθία. Και ασφαλώς αξιοποίησε τα δώρα του αντιπάλου του. Το μεγάλο δώρο του Γεντβάι και τα… υπόλοιπα του Μπενίτεθ.
Είναι προπονητικά, ποδοσφαιρικά, λογικά, σκάνδαλο ότι σ’ αυτό το παιχνίδι ο Γεντβάι έχει παραμείνει στον αγωνιστικό χώρο για 95 λεπτά χωρίς να αντικατασταθεί από τον Τουμπά με ταυτόχρονη μετάθεση του Ερνάντεθ σε ρόλο κεντρικού στόπερ και του Ινγκασον σε ρόλο δεξιού στόπερ. Οχι πως θα… νικούσε ο Παναθηναϊκός, αλλά πραγματικά όσα κι αν σκεφτεί κάποιος, εξήγηση στο πώς ο Κροάτης έμεινε στο γήπεδο μετά την ανάπαυλα και το ρεσιτάλ γκέλας που έχει δώσει στο α΄ μέρος, θα μας μείνει αξέχαστο.
Αλησμόνητη επίσης θα μας μείνει η αλλαγή του Τετέι (πρωταγωνιστής στις δύο από τις τρεις ευκαιρίες του Τριφυλλιού στο α’ μέρος) με τον Σφιντέρσκι, σε μια ομάδα που στηρίζει σ’ αυτόν τον σέντερ φορ σχεδόν ολοκληρωτικά (με… ολίγη από Ταμπόρδα) το επιθετικό της πλάνο. Ο Τετέι, εκτός από τα νεύρα του, ταλαιπωρούσε από το πρώτο λεπτό και τον Πιρόλα και τον Ρέτσο, οι οποίοι δεν μπορούσαν να τον αντιμετωπίσουν με το σώμα τους και με την ταχύτητά τους. Οταν βγήκε ο 24χρονος φορ, ο Παναθηναϊκός «έσβησε» επιθετικά, η δουλειά των δυο καλών στόπερ του Ολυμπιακού ήταν πολύ εύκολη με αντίπαλο τον φιλότιμο Κάρολ Σφιντέρσκι. Το μοναδικό σχέδιο του Τριφυλλιού στο δεύτερο μέρος συνοψίστηκε στο «σημαδέψτε τον Πελίστρι», μπας και εκμεταλλευτεί με τον έναν ή τον άλλο τρόπο το γεγονός ότι ο Ορτέγκα κουβαλούσε κίτρινη κάρτα από το πρώτο δεκάλεπτο…
Η εικόνα του Παναθηναϊκού δεν ήταν κακή μέχρι το 33′. Θα μπορούσε να προηγηθεί, το πλάνο του λειτουργούσε, παρότι αμυντικά φαινόταν ασταθής και επιρρεπής στα λάθη. Μετά το 0-1, όμως, απλώς δεν υπήρχε πλάνο. Διότι αν του «δώσεις» αυτού του Παναθηναϊκού την μπάλα, όπως έκανε έξυπνα ο Μεντιλίμπαρ στο β’ μέρος (κι όταν μάλιστα δεν έχει και τον Τετέι στο γήπεδο), δεν είναι δουλεμένος για να παράξει ευκαιρίες. Ξέρει μόνο πώς να αμύνεται συμπαγώς και να χτίζει ωραίες αντεπιθέσεις. Να παίζει «σετ» σε ντέρμπι δεν είναι κάτι στο οποίο έχει εκπαιδευτεί ακόμα επί Μπενίτεθ. Και ούτε πρόκειται, διότι δεν πρόκειται να αλλάξει ο Ισπανός τεχνικός ούτε το 3-4-3 (κάλλιστα θα μπορούσε σήμερα σε 3-5-2 ή 4-2-3-1) ούτε την πεποίθησή του για το πόσα… δεν μπορεί να κάνει αυτή η ομάδα.
Μ’ αυτά και μ’ αυτά οι αποδοκιμασίες στο τέλος του ματς μετά τη φτωχή και μίζερη εμφάνιση του β’ μέρους ήταν λογικές. Μ’ αυτά και μ’ αυτά ο Παναθηναϊκός μένει στην τέταρτη θέση όπως του αξίζει και περιμένει τον τελικό ΠΑΟΚ – ΟΦΗ για να μάθει αν θα συμμετάσχει στο Europa League ή στο Conference League. Aν και, εδώ που τα λέμε, μικρή σημασία έχει κι αυτό πλέον. Αφού είναι «achievement», όπως είπε και ο Ράφα, που ξεπέρασε τον Λεβαδειακό, όλα καλά…
